Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
INFORMACJE OGÓLNE
Informacje o podmiocie
Majątek Sądu
Zamówienia publiczne
Wniosek o udostępnienie informacji publicznej
Ponowne wykorzystywanie informacji publicznej
SĄDOWNICTWO ADMINISTRACYJNE W POLSCE
Wojewódzkie Sądy Administracyjne
Sędziowie i asesorzy w WSA Poznań
Oświadczenia majątkowe
Struktura organizacyjna WSA w Poznaniu
Teleadresy innych sądów i urzędów
ELEKTRONICZNA SKRZYNKA PODAWCZA
KOMUNIKATY
ELEKTRONICZNA WOKANDA
ZAŁATWIANIE SPRAW
Przyjmowanie spraw
Kolejność załatwiania spraw
Stan załatwiania spraw
Informacje o wyrokach wydanych na posiedzeniach niejawnych
Informacja o działalności WSA w 2016r
BAZA ORZECZEŃ
NIEODPŁATNA POMOC PRAWNA
PRZYJMOWANIE SKARG I WNIOSKÓW
Przyjmowanie skarg, wniosków i petycji
Informacje roczne o petycjach
Tryb rozpatrywania skarg i wniosków
Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości
PRAKTYKI STUDENCKIE
SZUKAJ NA STRONIE
AKTY PRAWNE
Konstytucja - wyciąg
Prawo o ustroju sądów administracyjnych
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepisy wprowadzające ustawę
Rozporządzenie w sprawie utworzenia wojewódzkich sądów administracyjnych
Regulamin wewnętrznego urzędowania wojewódzkich sądów administracyjnych
Rozporządzenie w sprawie szczegółowego trybu wykonywania nadzoru nad działalnością administracyjną WSA
KOSZTY SĄDOWE
Akt prawny
Przepisy ogólne
Opłaty sądowe
Opłaty skarbowe od pełnomocnictwa
Wydatki
Zwolnienie od kosztów sądowych i prawo pomocy
Wzór wniosku o przyznanie prawa pomocy
POSTĘPOWANIE PRZED WSA
Wszczęcie postępowania przed WSA
Wniesienie skargi
Postępowanie uproszczone
Postępowanie mediacyjne
Wersja dla słabowidzącychStrona główna
Biuletyn Informacji Publicznej
A- | A+
Przepisy ogólne

Dz.U. z 2012 r. poz. 270 tekst jednolity

Zmiany opublikowane w:
Dz. U. z 2012 r. poz. 1101
Dz. U. z 2012 r. poz. 1529
Dz. U. z 2014 r. poz. 543
Dz. U. z 2015 r. poz. 658

USTAWA

z dnia 30 sierpnia 2002 r.
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
(wybór)

Rozdział 2
Koszty sądowe

Oddział 1
Przepisy ogólne


Art. 211. Koszty sądowe obejmują opłaty sądowe i zwrot wydatków.

Art. 212. § 1. Opłatami sądowymi są wpis i opłata kancelaryjna.
§ 2. Opłaty sądowe są dochodami budżetu państwa.

Art. 213. Do wydatków zalicza się w szczególności:
1) należności tłumaczy i kuratorów ustanowionych w danej sprawie;
2) koszty ogłoszeń oraz diety i koszty podróży należne sędziom i pracownikom sądowym z powodu wykonania czynności sądowych poza budynkiem sądowym, określone w odrębnych przepisach.

Art. 214. § 1. Jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, do uiszczenia kosztów sądowych obowiązany jest ten, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie lub powodujące wydatki.
§ 2. Pismo wnoszone przez kilka osób, których uprawnienia lub obowiązki związane z przedmiotem zaskarżenia są wspólne, podlega jednej opłacie. W przeciwnym razie każda z tych osób uiszcza opłatę oddzielnie stosownie do swojego uprawnienia lub obowiązku.

Art. 215. § 1. W każdym piśmie wszczynającym postępowanie sądowe w danej instancji należy podać wartość przedmiotu zaskarżenia, jeżeli od tej wartości zależy wysokość opłaty.
§ 2. Oznaczenie wartości przedmiotu zaskarżenia zaokrągla się wzwyż do pełnych złotych.

Art. 216. Jeżeli przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna, stanowi ona wartość przedmiotu zaskarżenia.

Art. 217. Do wartości przedmiotu zaskarżenia nie wlicza się odsetek i kosztów związanych z należnością główną.

Art. 218. Przewodniczący może sprawdzić wartość przedmiotu zaskarżenia oznaczoną w piśmie i zarządzić w tym celu dochodzenie.

Art. 219. § 1. Opłatę sądową należy uiścić przy wniesieniu do sądu pisma podlegającego opłacie.
§ 2. Opłatę sądową uiszcza się gotówką do kasy właściwego sądu administracyjnego lub na rachunek bankowy właściwego sądu. Końcówki opłat zaokrągla się wzwyż do pełnych złotych.

Art. 220. § 1. Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania.
§ 2. Jeżeli pismo wniosła osoba zamieszkała lub mająca siedzibę za granicą, która nie ma w kraju przedstawiciela, przewodniczący wyznaczy termin do uiszczenia opłaty nie krótszy niż dwa miesiące.
§ 3. Skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd.
§ 4. Zażalenie wniesione na zarządzenie przewodniczącego o pozostawieniu pisma bez rozpoznania lub na postanowienie sądu o odrzuceniu środków prawnych wymienionych w § 3, wolne jest od wpisu.

Art. 221. (uchylony).

Art. 222. Nie żąda się opłat od pisma, jeżeli już z niego wynika, że podlega ono odrzuceniu.

Art. 223. § 1. Przepisy art. 220 i art. 222 stosuje się odpowiednio, gdy obowiązek uiszczenia lub uzupełnienia opłaty powstanie na skutek ustalenia wyższej wartości przedmiotu zaskarżenia, cofnięcia przyznanego prawa pomocy, albo uchylenia kurateli przed wyznaczeniem terminu rozprawy.
§ 2. Jeżeli nie została uiszczona należna opłata sąd w orzeczeniu kończącym postępowanie w danej instancji nakaże ściągnąć tę opłatę od strony, która obowiązana była ją uiścić albo od innej strony, gdy z orzeczenia tego wynika obowiązek poniesienia kosztów postępowania przez tę stronę.

Art. 224. Jeżeli w toku postępowania sąd nie orzekł o obowiązku ponoszenia kosztów sądowych lub też orzeczeniem nie objął całej kwoty należnej z tego tytułu, postanowienie w tym przedmiocie wyda na posiedzeniu niejawnym wojewódzki sąd administracyjny.

Art. 225. Opłatę prawomocnie uchyloną w całości lub w części postanowieniem sądu oraz różnicę między kosztami pobranymi a kosztami należnymi, a także pozostałość zaliczki wpłaconej na pokrycie wydatków zwraca się stronie z urzędu na jej koszt.

Art. 226. § 1. Prawo do żądania kosztów sądowych przedawnia się z upływem trzech lat licząc od dnia, w którym koszty należało uiścić.
§ 2. Prawo strony do żądania zwrotu opłaty sądowej lub zaliczki na pokrycie wydatków przedawnia się z upływem trzech lat licząc od dnia powstania tego prawa.

Art. 227. § 1. Zażalenie przysługuje na zarządzenie przewodniczącego oraz postanowienie wojewódzkiego sądu administracyjnego w przedmiocie kosztów sądowych, jeżeli strona nie składa środka odwoławczego co do istoty sprawy.
§ 2. Od zażaleń, o których mowa w § 1, nie pobiera się opłat sądowych.

Art. 228. Grzywny orzeczone w postępowaniu przed sądem administracyjnym są także, oprócz kosztów sądowych, dochodami budżetu państwa. Należności te podlegają egzekucji sądowej bez nadawania orzeczeniu klauzuli wykonalności.

Art. 229. § 1. Należności z tytułu nieuiszczonych kosztów sądowych oraz grzywien orzeczonych w postępowaniu przed sądem administracyjnym, z wyjątkiem grzywien, o których mowa w art. 55 § 1, art. 149 § 2 oraz art. 154 § 1, mogą być umorzone lub zapłata tej należności może być odroczona albo rozłożona na raty, jeżeli jej ściągnięcie byłoby połączone z niewspółmiernymi trudnościami lub groziłoby dłużnikowi zbyt ciężkimi skutkami.
§ 2. Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe zasady i tryb umarzania, odraczania i rozkładania na raty oraz cofania odroczenia lub rozłożenia na raty należności określonych w § 1. W rozporządzeniu należy określić organy uprawnione do umarzania, odraczania, rozkładania na raty oraz cofania odroczenia i rozłożenia na raty należności, okresy na jakie należności te mogą być odroczone lub rozłożone na raty, zakres umorzenia, sposób udokumentowania wniosku przez dłużnika, a także przypadki, w których należności mogą być umorzone z urzędu w całości lub w części.



© 2017, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu